De waarde van onafhankelijk voorzitterschap bij complexe besluitvorming
Soms heeft een overleg geen extra mening nodig, maar iemand die de juiste vragen stelt. Stel je een tafel voor waar zes professionals zitten. Ieder vanuit een andere organisatie, met een eigen verantwoordelijkheid en een eigen beeld van de situatie. De ene partij benadrukt de risico’s. De andere ziet vooral mogelijkheden. Een derde wijst op […]
Van signaleren naar leren: hoe maak je terugkerende knelpunten zichtbaar?
De derde keer is geen toeval meer. Een professional ontvangt een aanmelding. Er ontbreekt belangrijke informatie. Er wordt gebeld, aanvullende informatie opgevraagd en uiteindelijk kan de situatie worden besproken. Probleem opgelost. Een week later gebeurt hetzelfde. En twee weken daarna opnieuw. Iedere keer lossen betrokken professionals het probleem zorgvuldig op. Maar niemand stelt de vraag […]
Waarom samenwerking zonder duidelijk eigenaarschap vastloopt
Een uitstekend overleg. En toch gebeurde er niets. Het was een productieve bijeenkomst. Alle betrokken organisaties waren vertegenwoordigd. Er was openheid, wederzijds begrip en overeenstemming over de gewenste richting. Bij het afsluiten sprak iemand tevreden uit: “Mooi, volgens mij zitten we allemaal op één lijn.” Iedereen knikte. Drie weken later bleek er nauwelijks iets veranderd. […]
Procesregie is iets anders dan casusregie
Het elfde overleg. Dezelfde mensen. Hetzelfde probleem. Iedereen kent ze wel. Vraagstukken waar al maanden over wordt gesproken. Er zijn werkgroepen gevormd, analyses gemaakt en actiepunten opgesteld. Iedereen werkt hard en de betrokkenheid is groot. Toch blijft de gewenste beweging uit. Tijdens het volgende overleg wordt opnieuw vastgesteld dat er meer afstemming nodig is. Een […]
Waarom complexe casuïstiek zelden alleen een zorgvraagstuk is